Al Qalam Onlive

സമീപകാലത്ത് ഏറെ വിവാദങ്ങൾക്ക് തിരികൊളുത്തിയ ഒന്നായിരുന്നു തുർക്കിയിലെ ഹഗിയ സോഫിയയുടെ മ്യൂസിയം പദവി റദ്ദാക്കി കൊണ്ടുള്ള കോടതി വിധിയും തുടർന്ന് പ്രസിഡണ്ട് റജബ് ത്വയ്യിബ് ഉർദുഗാൻ ഹഗിയ സോഫിയയെ മുസ്ലിം ആരാധനാലയമായി പ്രഖ്യാപിച്ചതും. ഇത്തരമൊരു ചരിത്ര നടപടിയുടെ ഭാഗമായി തുർക്കിയും ഉർദുഗാനും വിവിധ രാജ്യങ്ങളുടെ വിമർശനങ്ങൾക്കും ലോകനേതാക്കളുടെ അതൃപ്തിക്കും വിധേയരായിയെന്നതിൽ അത്ഭുതപ്പെടാനൊന്നുമില്ല. 

പുരാതന ക്രിസ്ത്യൻ കത്രീഡലായ ഹഗിയ സോഫിയയെ മുസ്ലിം ആരാധനാലയമാക്കി മാറ്റിയതിൽ പ്രതിഷേധിച്ച്, ചരിത്രമറിയാതെ വിടുവായത്തം വിളമ്പുന്നവരും ഏറെയാണ്. സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ എന്തും വിളിച്ചു പറയാമെന്ന ധൈര്യത്തിൽ ചില "മതേതരവാദികൾ" ഇതിനെ ബാബരി മസ്ജിദ് കേസിനോട് പോലും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നുവെന്നത് ഏറെ അതിശയകരം തന്നെ. 

ഹഗിയ സോഫിയയുടെയും തുർക്കിയുടെയും ചരിത്രം അറിയാതെ വെറും ഇസ്ലാമിക വിരോധത്തിൽ നിന്നുമുയരുന്ന വാദഗതികളായേ അത്തരക്കാരുടെ വിമർശനങ്ങളെ നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാനാവൂ. ഹഗിയ സോഫിയയുടെ ചരിത്രം മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ പ്രവാചകാഗമനത്തിന് മുമ്പ് തൊട്ടേ തുടങ്ങേണ്ടതുണ്ട്. ഹഗിയ സോഫിയയുടെ ഒരു വിശാലമായ ചരിത്രമാണ് ഈ എഴുത്തിലൂടെ അനാവരണം ചെയ്യുന്നത്...

പ്രവാചകാഗമനത്തിനു മുമ്പേ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന സാമ്രാജ്യമായിരുന്നു ബൈസാന്റിയൻ സാമ്രാജ്യം. ബോസ്ഫറസ് തീരത്തെ ബൈസാന്റിയയായിരുന്നു ഇവരുടെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രം. അക്കാലത്ത് പേർഷ്യയോട് സമാനമായ സാമ്രാജ്യം തന്നെയായിരുന്നു ബൈസാന്റിയൻ സാമ്രാജ്യവും. എ.ഡി 330-ൽ അക്കാലത്തെ ബൈസാന്റിയൻ സാമ്രാജ്യാധിപനായിരുന്ന കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ചക്രവർത്തി ബോസ്ഫറസ് കടലിടുക്കിനോട് ചേർന്ന് ഒരു നഗരം സ്ഥാപിക്കുകയും സാമ്രാജ്യ തലസ്ഥാനം അങ്ങോട്ട് മാറ്റുകയും, തന്റെ സ്മരണ നിലനിർത്തുന്നതിനായി പ്രസ്തുത നഗരത്തിന് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. 

ഇസ്ലാമിന്റെ വ്യാപന കാലഘട്ടത്തിൽ ഹിർക്കൽ ആയിരുന്നു ബൈസാന്റിയൻ ചക്രവർത്തി. നബി(സ്വ) വിദൂര രാജ്യങ്ങളിലെ രാജാക്കന്മാർക്ക് ഇസ്ലാമിക സന്ദേശമറിയിച്ച് കത്തുകളയച്ച കൂട്ടത്തിൽ ഹിർക്കലിനും അയച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അയാളതിനെ അവഗണിക്കുകയും ഇസ്ലാമിനെതിരെ യുദ്ധ ഭീഷണി മുഴക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഹന്തഖ് യുദ്ധയവസരത്തിൽ പ്രവാചകൻ തന്റെ അനുചരരോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു : ഉത്തമനായൊരു നേതാവിന്റെ കീഴിൽ മഹത്തായൊരു സൈന്യം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കീഴടക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. ഇമാം അഹമ്മദ് (റ ) അടക്കമുള്ളവർ ഇത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുമുണ്ട്. 

ഖലീഫ മുആവിയ(റ) യുടെ കാലത്താണ് (ഹിജ്റ 52, എ.ഡി 672) ആദ്യമായൊരു മുസ്ലിം സൈന്യം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുന്നത്. എന്നാൽ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം. ദിനേനെ അംഗബലം കുറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന മുസ്ലിം സൈന്യം വൈകാതെ തന്നെ തിരിച്ചു മടങ്ങേണ്ടി വന്നു. തുടർന്നു വന്ന അനവധി മുസ്ലീം ഭരണാധികാരികൾ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ ലക്ഷ്യമാക്കി പടയോട്ടം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, അവർക്കാർക്കും കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിനു മേൽ ഭീതിയുടെ നിഴൽ പോലും വീഴ്ത്താനായില്ല.

കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ ഒട്ടോമൻ ആധിപത്യത്തിനു കീഴിൽ വരുന്നതിനു മുമ്പേ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണ് പുരാതന ക്രിസ്ത്യൻ കത്രീഡലായിരുന്ന ഹഗിയ സോഫിയ. കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന കോൺസ്റ്റാന്റിയസ് രണ്ടാമനാണ് ഈ കെട്ടിടത്തിന്റെ ആദ്യ ശില്പി. എ.ഡി 360-ലാണ് ഇതിന്റെ നിർമ്മാണം പൂർത്തിയാക്കിയത്. പ്രാചീന ലത്തീൻ വാസ്തുകലാശൈലിയിലായിരുന്നു അതിന്റെ നിർമ്മാണം. എ.ഡി 440 ലുണ്ടായ കലാ പരമ്പരകളിൽ ഇതിന്റെ അധികഭാഗവും കത്തിനശിച്ചു. 

തിയോഡോഷ്യസ് രണ്ടാമത്തെ നേതൃത്വത്തിൽ എ.ഡി 405 ഒക്ടോബർ 10 നാണ് തൽസ്ഥാനത്ത് രണ്ടാമത്തെ കെട്ടിടം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുന്നത്. എ.ഡി 532-ൽ അതും നശിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് എ.ഡി 532 നും 537 നുമിടക്ക് ബൈസാന്റിയൻ സാമ്രാജ്യധിപനായിരുന്ന ജെസ്റ്റീനിയനാണ് ഇന്ന് നിലനിൽക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള ക്രൈസ്തവ ദേവാലയം നിർമ്മിച്ചത്. 

ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന ഇസിഡോർ മിലെറ്റസും, ഗണിതജ്ഞനായിരുന്ന അന്തിമിയസുമാണ് ഈ കെട്ടിടത്തിന്റെ ശില്പികൾ. ഗ്രീസ്,സിറിയ,ഈജിപ്ത് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും ഇറക്കുമതി ചെയ്ത വർണാഭമായ മാർബിൾ പാളികളുപയോഗിച്ചായിരുന്നു നിർമ്മാണം. ആയിരം വർഷത്തോളം ഇത് ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ക്രിസ്ത്യൻ പള്ളിയായി നിലനിന്നു.

ഉസ്മാനിയ്യ ഖിലാഫത്തിലെ ഏഴാമത്തെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു സുൽത്താൻ മുഹമ്മദ് ബ്നു മുറാദ് (എ.ഡി 1451-1498). ഇരുപത്തിരണ്ടാം വയസ്സിൽ അധികാരത്തിലെത്തിയ അദ്ദേഹം തുടർന്നുള്ള മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ട് കാലം ഭരണം നടത്തി. ആത്മീയമായി വളരെ ഔന്നിത്യം നേടിയ അദ്ദേഹം വളരെ മാതൃകാ യോഗ്യമായ പ്രവർത്തനങ്ങളാണ് തന്റെ ഭരണ കാലത്ത് ചെയ്തു തീർത്തത്. ഒട്ടേറെ മഹത്തായ ഭരണ നേട്ടങ്ങളും പരിഷ്ക്കാരങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. 

ബൈസാന്റിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണ സിരാ കേന്ദ്രവും ഗ്രീക്ക് ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ഉരുക്കു കോട്ടയമായിരുന്ന കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കീഴടക്കിയത് തന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും മഹത്തരമായ ഭരണനേട്ടം. അന്നുവരെ ഇസ്ലാമിന് അപ്രാപ്യ മേഖലയായിരുന്ന  ബൈസാന്റിയൻ സാമ്രാജ്യത്തെ അദ്ദേഹം കീഴടക്കി. ഈ അതുല്യ വിജയമാണ് സുൽത്താൻ മുഹമ്മദിന് അൽ ഫാത്തിഹ് (ജയിച്ചടക്കിയവൻ) എന്ന പേരിൽ ചരിത്ര പ്രസിദ്ധി നേടിക്കൊടുത്തത്. 

കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കീഴടക്കണമെന്നത് സുൽത്താൻ മുഹമ്മദിന്റെ ബാല്യം തൊട്ടേയുള്ള ആഗ്രഹമായിരുന്നു. തന്റെ ഗുരുനാഥനായ ശൈഖ് ഹഖ് ശംസുദ്ധീന്റെ (ഹിജ്‌റ 792-863) നിരന്തര പ്രേരണയാണ് അദ്ദേഹത്തിൽ ഇത്തരമൊരാഗ്രഹത്തിന് വഴിവെച്ചത്. "ഉത്തമനായൊരു നേതാവിന്റെ  കീഴിലുള്ള മഹത്തായൊരു  സൈന്യം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കീഴടക്കുമെന്ന പ്രവാചക പ്രവചനത്തിലെ ഉത്തമനായ നേതാവ് നീയാണ്. അത് നിനക്കു മാത്രമേ സാധിക്കുകയുള്ളൂ" എന്ന ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ സുൽത്താൻ മുഹമ്മദിന്റെ മനസ്സിൽ ആവേശം ഇരട്ടിയാക്കി.

 

പക്ഷേ, അക്കാലത്ത് ഉസ്മാനിയ ഭരണകൂടത്തിലെ സൈനിക ബലം വളരെ ശുഷ്കമായിരുന്നു. ഭരണത്തിലെത്തിയ ഉടനെ സുൽത്താൻ മുഹമ്മദ് ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയത് സൈനികരെ പുന:സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിലും ആയുധ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിലുമായിരുന്നു. ആദ്യമായി രണ്ടര ലക്ഷത്തിലധികം ആളുകൾക്ക് സൈന്യത്തിൽ പുതുതായി നിയമനം നൽകി. അവർക്ക് തീവ്ര പരിശീലനവും ഏർപ്പെടുത്തി. 

പിന്നീട് ബോസ്ഫറസ് കടലിടുക്കിൽ യൂറോപ്പിനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന പ്രദേശത്ത് വലിയൊരു കോട്ട പണിതു. കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിനെ സഹായിക്കാനെത്തുന്ന യൂറോപ്യൻ ശക്തികളെ തുരത്തിയോടിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഈ കോട്ടയുടെ ലക്ഷ്യം. കൂടാതെ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിനെ നേരിടാനായി അത്യുഗ്രൻ സംഹാര ശേഷിയുള്ള വെടിക്കോപ്പുകളും പീരങ്കികളും നിർമ്മിച്ചു. കടലിലൂടെയുള്ള പോരാട്ടത്തിനായി ഒരു നാവികസേനയെയും നാനൂറിലധികം പടക്കപ്പലുകളും നിർമ്മിച്ചു. 

 

ഇത്തരത്തിൽ സർവ സന്നാഹങ്ങളുമൊരുക്കിയ ശേഷം മാത്രമാണ് സുൽത്താൻ യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെടുന്നത്. എ.ഡി 1453 ഏപ്രിൽ 6 വ്യാഴാഴ്ച സൈനികരെയെല്ലാം ഒരുമിച്ചു കൂട്ടി സുൽത്താൻ ഒരു പ്രഭാഷണം നടത്തി. പ്രസ്തുത പ്രഭാഷണത്തിൽ ശത്രുക്കളോട് ചെയ്യുന്ന ധർമ്മ സമരത്തിന്റെ  മഹത്വങ്ങളും, രക്തസാക്ഷികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പാരത്രിക നേട്ടങ്ങളുമെല്ലാം പ്രതിപാദിച്ചു. തുടർന്ന് പ്രവാചക പ്രവചനവും അദ്ദേഹം തന്റെ സൈനികരെ ഓർമിപ്പിച്ചു. സുൽത്താന്റെ പ്രഭാഷണം ശ്രവിച്ച് ആവേശഭരിതരായ മുസ്ലിം സൈന്യം എന്തിനും സന്നദ്ധരായി. 

അങ്ങനെയാണ് മുസ്ലിം സൈന്യം യുദ്ധമാരംഭിക്കുന്നത്. ബൈസാന്റിയൻ സാമ്രാജ്യത്തെ ദിവസങ്ങളോളം ഉപരോധിച്ചിട്ടും അവർക്കെതിരെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ മുസ്ലിം സൈന്യത്തിനായില്ല. കാരണം, കപ്പലുകൾക്ക് പ്രവേശിക്കാനാവാത്ത വിധം ബലവത്തായ ചങ്ങലകൾ കൊണ്ട് നഗരത്തിലേക്കുള്ള മുഴുവൻ കവാടങ്ങളും അവർ അടച്ചു വെച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ കപ്പൽ മാർഗം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കുള്ള വഴി ഇല്ലാതായി. നാവികപ്പടയില്ലാതെ യുദ്ധവും അസാധ്യമാണ്. 

ഈയവസരത്തിൽ  സൈനിക കമാൻഡർമാർ തിരിച്ചു മടങ്ങാൻ സുൽത്താനെ നിർബന്ധിച്ചു. എന്നാൽ സുൽത്താൻ അതിന് ഒരുക്കമായിരുന്നില്ല. ദിവസങ്ങൾ നീണ്ട ആഴത്തിലുള്ള ചിന്തകൾക്ക് ശേഷം സുൽത്താൻ ഒരു മാർഗ്ഗം കണ്ടെത്തി. കപ്പലുകൾ കരയിലൂടെ കൊണ്ടുപോയി ഖർനു ദഹബിൽ നങ്കൂരമിടാമെന്ന വിചിത്ര തീരുമാനത്തിൽ സുൽത്താൻ എത്തിച്ചേർന്നു. മൂന്നു മൈൽ അകലെയുള്ള ഖർനു ദഹബിലേക്ക് കരമാർഗ്ഗം കപ്പലോട്ടാനും സുൽത്താൻ വഴി കണ്ടെത്തി. 

മുസ്ലിം സൈന്യത്തിന്റെ താൽക്കാലികമായ പിൻമാറ്റം കോട്ടയ്ക്കുള്ളിലെ ശത്രുക്കളിൽ ഉത്സവ ലഹരി നിറച്ചു. അവർ ആ രാത്രി മദ്യപിച്ച് മതിമറന്ന് ആഘോഷിച്ചു ബോധരഹിതരായി കിടന്നുറങ്ങി. അതേ രാത്രിയിൽ സുൽത്താൻ മുഹമ്മദിന്റെ സൈന്യം കരയിലൂടെ കപ്പലോട്ടുക എന്ന മഹാത്ഭുതം സൃഷ്ടിച്ചു. ഖർനു ദഹബിലേക്കുള്ള കല്ലും മുള്ളും നിറഞ്ഞ ദുർഘടമായ പാത അവർ നിരപ്പാക്കിയെടുത്തു. പിന്നീട് ആ പാതയിൽ മരത്തടികളും പലകകളും നിരത്തി. തുടർന്ന്, ആ മരത്തടികളിൽ മൃഗങ്ങളുടെ നെയ്യും കൊഴുപ്പുമെല്ലാം പുരട്ടി മിനുസപ്പെടുത്തി. മിനുസമാക്കപ്പെട്ട ആ മരത്തടികളുടെ മുകളിലൂടെ കപ്പലുകൾ ഉന്തിയും വലിച്ചുമെല്ലാം അവർ ഖർനു ദഹബ് തീരത്തെത്തിച്ചു. 

ബൈസാന്റിയൻ സൈന്യം സമുദ്രത്തിൽ വിരിച്ച ചങ്ങലകൾക്ക് ഒരു ഇളക്കവും  തട്ടാതെ സുൽത്താൻ മുഹമ്മദിന്റെ  സൈന്യം എ.ഡി 1453 മെയ്‌ 29 ന് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ തീരത്ത് നങ്കൂരമിട്ടു. വളരെ സുരക്ഷിത ബോധത്തോടെ ഉറങ്ങിയ ശത്രു സൈന്യം മുസ്ലിം സൈന്യത്തെ കണ്ട് ഞെട്ടിവിറച്ചു. അവർ പ്രതിരോധിക്കാൻ പോലും മുതിർന്നില്ല. 24 വയസ്സുകാരനായ ആ മുസ്ലിം യുവാവിന് മുന്നിൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ മഹാനഗരം കീഴടങ്ങി. 

 ഭയപ്പാടിൽ സമനില തെറ്റി ചിതറിയോടിയ നഗരവാസികൾക്കെല്ലാം സുൽത്താൻ നിരുപാധികം മാപ്പു നൽകി. അവരെ ആക്രമിക്കാനോ പ്രതികാരം ചെയ്യാനോ സുൽത്താൻ മുതിർന്നില്ല. ഇത്തരത്തിലുള്ള യുദ്ധ മുറയിലൂടെയാണ് സുൽത്താൻ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കീഴടക്കിയത്. അങ്ങനെയാണ് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ അഥവാ ആധുനിക തുർക്കിയിൽ ഓട്ടോമൻ ആധിപത്യം നിലവിൽ വരുന്നത്. 

1453-ൽ സുൽത്താൻ മുഹമ്മദുൽ ഫാതിഹ് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ പിടിച്ചടക്കിയതോടെയാണ് തുർക്കിയിൽ ഓട്ടോമൻ ആധിപത്യത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നത്. സുൽത്താൻ  മുഹമ്മദുൽ ഫാതിഹ് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്രിസ്ത്യാനികളിൽ നിന്നും വിലകൊടുത്തു വാങ്ങി മസ്ജിദായി വഖഫ് ചെയ്ത കെട്ടിടമാണ് ഹഗിയ സോഫിയ എന്ന് വിവിധ ചരിത്ര രേഖകളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ആ ചരിത്ര രേഖകൾ ശരി വെച്ച് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് 2020 ജൂലൈയിൽ തുർക്കി കോടതി ഹഗിയ സോഫിയയെ മുസ്ലിം ആരാധനാലയമാക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയത്. 

കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കീഴടക്കിയതിന്റെ മൂന്നാം ദിവസം സുൽത്താൻ മുഹമ്മദ് ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ അധ്യക്ഷൻ പത്രിയാർക്കീസ് ഗ്രേനേഡിയസ് സ്‌കൊളാരിയസ് ബാവയുടെ സന്നിധിയിൽ അനുരഞ്ജന ചർച്ച നടത്തിയത് ചരിത്രത്തിൽ വ്യക്തമാണ്. പരിശുദ്ധ പിതാവിന്റെ സ്ഥാനമാനങ്ങളും സഭയുടെ പ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉറപ്പുനൽകിയ സുൽത്താൻ ആരെയും ബലം പ്രയോഗിച്ച് മതപരിവർത്തനം നടത്താൻ അനുവദിക്കില്ലെന്നും ഉറപ്പുനൽകി. പകരമായി ഹഗിയ സോഫിയയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം സുൽത്താന് നൽകണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു. അപ്രകാരം, പള്ളിയുടെ ഒരു ഭാഗം ക്രൈസ്തവർക്കും ബാക്കിയുള്ളത് മുസ്ലീങ്ങൾക്കും നൽകിയതായി കരാറുണ്ടാക്കി. സുൽത്താൻ മുഹമ്മദിന്റെ മരണം വരെ അങ്ങനെ ഒരേ പള്ളിയിൽ തന്നെ നമസ്കാരവും കുർബാനയും നടന്നു ( Christians and Jews in the Ottoman empire, by Braude and Benjamin - page-69-70). 

എ.ഡി 1600-ൽ മാത്രമാണ് ഹഗിയ സോഫിയയുടെ എതിർഭാഗത്ത് (ഗോൾഡൺ ഹോൺ പ്രദേശം) ഫെനീയറിൽ ഓർത്തഡോക്സ് സഭ പുതിയ ആസ്ഥാന ദേവാലയം നിർമ്മിച്ച് ഭരണ പ്രവർത്തനം അവിടേക്ക് മാറ്റിയത്. അതുവരെ അവരുടെ ആസ്ഥാനം ഹഗിയ സോഫിയ തന്നെയായിരുന്നു. സുൽത്താൻ മുഹമ്മദോ പിൻഗാമികളോ ഒരു വിധത്തിലും അവരെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. ഓർത്തഡോക്സ് സഭ പുതിയ പള്ളി പണിതപ്പോൾ ഹഗിയ സോഫിയ പൂർണ്ണമായ മസ്ജിദാക്കി മാറ്റി. അതാണ് ചരിത്രം.

മറ്റു മതങ്ങളുടെ ആരാധനാലയങ്ങൾ പള്ളി യാക്കുന്നത് മുസ്ലീങ്ങളുടെ സംസ്കാരമല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് തുർക്കികൾ അത് തീരെ ചെയ്യുകയുമില്ല. അതിപുരാതനമായ അനേകം ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയങ്ങൾ തുർക്കിയിൽ ഇന്നും നില നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ചുരുക്കത്തിൽ അന്യമതസ്ഥരുടെ ദേവാലയങ്ങൾ ബലം പ്രയോഗിച്ച് നേടിയെടുക്കാൻ മുസ്ലീങ്ങൾ ഒരിക്കലും ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. 

കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കീഴടക്കിയ ശേഷം സുൽത്താൻ മുഹമ്മദ് പള്ളിയായി പരിവർത്തിപ്പിച്ച ഏക ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയമാണ് ഹഗിയ സോഫിയ. അതും അക്കാലത്തെ ഓർത്തഡോക്സ് സഭാധ്യക്ഷൻ പാത്രിയർക്കീസ് ബാവയുമായുള്ള അനുരഞ്ജന ചർച്ചക്ക് ശേഷം ഓട്ടോമൻ തുർക്കിയിൽ സഭക്ക് സമ്പൂർണ്ണ മതസ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിച്ച ശേഷം ഹഗിയ സോഫിയ വിലകൊടുത്തുവാങ്ങി പള്ളിയായി വഖഫ് ചെയ്തതായി ചരിത്രത്തിൽ വ്യക്തമായി കാണാം.

 

പക്ഷേ, അതിന് മതപരമായ കാരണങ്ങൾക്കപ്പുറം രാഷ്ട്രീയപരമായ കാരണങ്ങളാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഹഗിയ സോഫിയ കേവലം ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയം മാത്രമായിരുന്നില്ല. റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ  ചിഹ്നം തന്നെയായിരുന്നു. റോമൻ ചക്രവർത്തിമാർ തങ്ങളുടെ മതപരവും രാഷ്ട്രീയപരവുമായ രാജ്യ ശാസനകൾ പുറപ്പെടുവിച്ചത് ഹഗിയ സോഫിയയിൽ  നിന്നുമായിരുന്നു. ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ആഗോള ആസ്ഥാനമെന്ന നിലയിൽ യേശുവിന്റെ തിരുനോട്ടം ലഭിക്കുന്ന ദേവാലയമാണ് ഹഗിയ സോഫിയ എന്ന വിശ്വാസം യൂറോപ്പിലാകെ പ്രസ്തുത ദേവാലയത്തിനൊരു വിശുദ്ധ പരിവേഷം നൽകി. അതിന്റെ സേവകരായ തങ്ങളെ ഒരു ശക്തിക്കും അതിജയിക്കാനാവില്ലെന്ന അന്ധമായ വിശ്വാസം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കിടയിലുണ്ടായിരുന്നു. 

യൂറോപ്പിനു മേൽ ആധിപത്യം നേടണമെങ്കിൽ മുസ്ലീങ്ങളെ കൂടുതൽ മാനസികമായി ശക്തരാക്കണമെന്ന ബോധ്യമുള്ള സുൽത്താൻ ഹഗിയ സോഫിയയെ ക്രിസ്ത്യാനികളിൽ നിന്ന് തന്റെ സ്വകാര്യ സ്വത്തായി വാങ്ങുകയായിരുന്നു. മുസ്ലീങ്ങൾക്കു മേൽ എത്രയോ കുരിശുയുദ്ധങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട അതിന്റെ അങ്കണത്തിൽ നിന്ന് ബാങ്ക് വിളിയുയരുന്നത് ഒരുതരം ഐഡിയോളജി കൽ വിജയമാണ്. യൂറോപ്പിനു മേൽ ആധിപത്യം ഉറപ്പിക്കാൻ സുൽത്താൻ മുഹമ്മദിന് അത്  അനിവാര്യമായിരുന്നു. 

തുർക്കിയിലെ ഓട്ടോമൻ ആധിപത്യ കാലത്ത് ഹഗിയ സോഫിയ ഇസ്ലാമിന്റെ ഏറ്റവും പ്രൗഢിയുള്ള ചിഹ്നങ്ങളിലൊന്നായി മാറി. മുസ്ലീങ്ങൾ അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടു കാലത്തോളം അതിൽ നമസ്കരിച്ചു. എന്നാൽ ഒന്നാം ലോക മഹാ യുദ്ധത്തോടെ തുർക്കിയുടെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രം മാറിമറിഞ്ഞു. സുൽത്താനേറ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കിനു വഴിമാറി. അതോടെ,  തുർക്കിയുടെ ഇസ്ലാമിക ശോഭ തന്നെ അണയാൻ തുടങ്ങി. എന്തിനേറെ, ഇസ്ലാമിന് വേണ്ടി പടപൊരുതിയ സുൽത്താൻമാർ നമസ്കരിച്ച പള്ളിയിൽ അറബി ഭാഷയിൽ ബാങ്ക് വിളിക്കാൻ അനുമതി നൽകിയതിന്റെ  പേരിൽ പ്രധാനമന്ത്രി അദ്നാൻ മെൻദിരിസിനെ തൂക്കിലേറ്റുക വരെ ചെയ്തു. 

1929 മുതൽ ഹഗിയ സോഫിയയിൽ നിസ്കാരം നിരോധിച്ചു. 1935-ൽ മുസ്തഫ കമാൽ പാഷ അത്താതുർക്ക് ഹഗിയ സോഫിയയെ ഒരു മ്യൂസിയമാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇതിനെതിരെ പ്രതിഷേധങ്ങളുണ്ടായെങ്കിലും തുർക്കികൾ അക്കാലത്ത് നേരിടേണ്ടി വന്ന പ്രതിസന്ധികളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഹഗിയ സോഫിയയുടേത് അത്ര പ്രാധാന്യമുള്ളതായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെയാണ് അത്താതുർക്ക് ഹഗിയ സോഫിയ മ്യൂസിയമാക്കി മാറ്റുന്നത്. ഹഗിയ സോഫിയയുടെ ചരിത്ര പ്രാധാന്യം കണക്കിലെടുത്ത് യുനെസ്കോ അവരുടെ ലോക പൈതൃക പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. 

ഒട്ടോമൻ ആധിപത്യത്തിന് ശേഷം തുർക്കിയിൽ നിലവിൽവന്ന റിപ്പബ്ലിക് ആധിപത്യം രാജ്യത്തെ മുസ്ലിം സംസ്കാരത്തെയും പാരമ്പര്യത്തെയും നാമാവശേഷമാക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചത്. മുസ്തഫ കമാൽ അത്താതുർക്കും പിൻഗാമികളും അത്തരത്തിലുള്ള ഭരണമാണ് തുർക്കിയിൽ നടത്തിയത്. എന്നാൽ പിന്നീട് തുർക്കികൾക്കിടയിൽ  ഇസ്ലാമികത വീണ്ടും ഉയർന്നു തുടങ്ങി. അത്താ തുർക്ക് തുർക്കികളോട് ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ വഞ്ചന.

 ഹഗിയ സോഫിയയെ മ്യൂസിയമാക്കി മാറ്റിയതാണെന്നവർ  തിരിച്ചറിയാൻ  തുടങ്ങി. അങ്ങനെയാണ് ഹഗിയ സോഫിയക്ക് വേണ്ടിയുള്ള മുറവിളികൾ തുർക്കിയിൽ ഉയർന്നു തുടങ്ങിയത്. 

2019-ൽ പ്രസിഡണ്ട് റജബ് ത്വയ്യിബ് ഉർദുഗാൻ അതിന് അനുകൂല സൂചനകൾ നൽകി. ഒടുവിൽ 2020 ജൂലൈയിൽ തുർക്കി കോടതി ഹഗിയ സോഫിയയുടെ വഖഫ് രേഖകൾ ശരിവെച്ച് അതിന്റെ മ്യൂസിയം പദവി റദ്ദാക്കുകയും മുസ്ലിം ആരാധനാലയമാക്കി മാറ്റാൻ അനുമതി നൽകുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് തുർക്കി സ്റ്റേറ്റ് കൗൺസിൽ പള്ളി തുറക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും പ്രസിഡണ്ട് റജബ് ത്വയ്യിബ് ഉർദുഗാൻ അതിനെ പിന്തുണക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ 85 വർഷത്തിനുശേഷം ബാങ്ക് വിളിച്ച് ഔദ്യോഗികമായി ഹഗിയ സോഫിയ തുറന്നു. 

 തുർക്കിയുടെ ഈ ചരിത്ര നീക്കത്തിൽ യൂറോപ്യൻ യൂണിയനും അമേരിക്കയും ഗ്രീസുമൊക്കെ കടുത്ത പ്രതിഷേധമാണ് അറിയിച്ചിട്ടുള്ളത്. ആഗോളതലത്തിൽ തുർക്കിയെയും അതിന്റെ മതേതര മുഖത്തെയും ഹഗിയ സോഫിയ വലിയ രീതിയിൽ സ്വാധീനിക്കുമെന്നതിൽ തെല്ലും സംശയിക്കേണ്ടതില്ല..

ഇസ്ലാമിന്റെ ശത്രുക്കളാകുന്ന ചില സ ത്യനിഷേധികളും ഇസ്ലാമിന്റെ പേരില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ചില പു ത്തന്‍ വാദികളും പറയുകയും പ്രചരിപ്പിക്കു കയും ചെയ്യുന്ന ഒരു തെളിവു മില്ലാത്ത വാദമാണ് മുസ്ലീംകള്‍ക്ക് ഹദീസ് നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന വാദം. ഈ വാദം കൊണ്ട് അവര്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ഇസ്‌ലാമിലെ വിശ്വാസ-അനുഷ്ഠാന-ആചാരങ്ങള്‍ പ്രമാണ ബന്ധിതമല്ലെന്ന് വരുത്തിത്തീര്‍ക്കാനാണ്. 

ഖേദകരമെന്ന് പറയട്ടെ സുന്നീ പണ്ഡിതന്മാരില്‍ ചിലരും മുന്‍ഗാമികളാകുന്ന മുജ്തഹിദുകളായ ഇമാമുമാര്‍ക്ക് ലഭിച്ച ഹദീസുകളില്‍ നിന്ന് മഹാഭൂ രിഭാഗവും നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് വാദിക്കുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ കര്‍മ്മ ശാസ്ത്രത്തില്‍ ഇജ്തിഹാദ് ചെയ്യാനാവശ്യമായ ഹദീസുകള്‍ ഇന്ന് ലഭ്യമല്ലെന്നും കാലാന്തരത്തില്‍ അവയില്‍ മഹാഭൂരിഭാഗവും നഷ്ടപ്പെട്ടെന്നും അവര്‍ വാദിക്കുന്നു. ഇത് വസ്തുതക്ക് നിരക്കാത്ത വാദമാണ്. ഇതിന് അവര്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന ന്യായങ്ങള്‍ നമുക്ക് വിലയിരുത്താം.

 

ബഹു മാനപ്പെട്ട അഹ്മദ് ബ്‌ന് ഹന്‍ബല്‍ (റ) വിന് 12 ലക്ഷം ഹദീസുകള്‍ ലഭിച്ചിരുന്നു. അത് പോലെ പലമുന്‍കാല മു ജ്ത ഹിദു കള്‍ക്കും 10 ലക്ഷവും അതിന് താഴെയും മുകളിലുമായൊക്കെ ഹദീസുകള്‍ ലഭിച്ചിരുന്നു എന്ന് അവരെതൊട്ട് ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഇന്ന്‌ ലഭ്യമായ ഹദീസിന്റെ എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും കൂടെ പരിശോധിച്ചാല്‍ സ്വഹീഹും ഹസനും ളഈഫും മൗളൂഉം എല്ലാം കൂടെ പരിഗണിച്ചാല്‍ തന്നെ അമ്പതിനായിരത്തില്‍ താഴെ ഹദീസുകളേ ലഭ്യമായിട്ടുള്ളൂ. അത് കൊണ്ട് പത്ത് ലക്ഷത്തില്‍പരം ഹദീസകളില്‍ നിന്ന് ഇന്ന് ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ വിരചിതമായ വ അല്ലാത്ത മഹാഭൂരിഭാഗവും നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നും അത് കൊണ്ട് തന്നെ മുജ്തഹിദുകളായ ഇമാമു മാര്‍ക്ക് ലഭിച്ച ഹദീസു കള്‍ സിംഹഭാഗവും നമുക്ക് ലഭിക്കാത്തത് കൊണ്ട് ഇന്ന് ഇജിതിഹാദിന് (ഗവേഷണം) സാധ്യമല്ല എന്നും ഇവര്‍ പറയുന്നു. അഥവാ ഇന്ന് ഇജ്തിഹാദിന് സാധിക്കാത്തതിന് പല കാരണങ്ങളും ഉള്ളതില്‍ ഒരു പ്രധാന കാരണമാണ് ആവശ്യമായ  ഹദീസുകള്‍ ലഭിക്കായ്മ.

ലക്ഷക്കണക്കിന് ഹദീസുകള്‍ മുന്‍ ഇമാമുമാര്‍ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നതിന്റെ കണക്കിനെ കുറിച്ച്‌ പണ്ഡിതന്മാര്‍ എന്ത് പറയുന്നു എന്ന് നോക്കാം. ബഹുമാനപ്പെട്ട ഇമാം ബുഖാരി (റ) അവരുടെ സ്വഹീഹുല്‍ ബുഖാരിയെ കുറിച്ച്‌ ഞാന്‍ ഒരു ലക്ഷം സ്വഹീഹായ ഹദീസും രണ്ട് ലക്ഷം ളഈഫായ ഹദീസും മനഃപാഠമാക്കി എന്നും അതില്‍ നിന്നാണ് ഞാന്‍ എന്റെ ഗ്രന്ഥം രചിക്കുന്നതെന്നും പറഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ച് മിര്‍ഖാത്തില്‍ പറയുന്നത് കാണുക: ആ പറഞ്ഞതിനര്‍ത്ഥം വ്യത്യസ്ത പരമ്പര പരിഗണിച്ചാണത്. അതോടൊപ്പം ആവര്‍ത്തനവും പരിഗണിച്ച്. കൂടാതെ സ്വഹാബ ത്തിന്റെയും താബിഉകളുടെയും അവരെല്ലാത്തവരുടെയും ആസാറുകളെയും അവരുടെ ഫത്‌വകള്‍ തുടങ്ങിയവയും പരിഗണിച്ചാണ് അത്. മേല്‍ പറയപ്പെട്ടവയുടെ മേലിലെല്ലാം മുന്‍ഗാമികള്‍ ഹദീസ് എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. (മിര്‍ഖാത്ത് 1-15) 

ആറ് ലക്ഷം ഹദീസിന്റെ സ ത്തയില്‍ നിന്നാണ് ഇമാം ബുഖാരി സ്വഹീഹുല്‍ ബുഖാരി ക്രോഡീകരിച്ചതെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. മേല്‍ ഉദ്ധരണികളില്‍ നിന്നും മുന്‍ഗാമികളെ തൊട്ട് പറയപ്പെട്ട ലക്ഷങ്ങളുടെ കണക്കുകള്‍ വന്നതിന് കാരണം താഴെ പറയപ്പെട്ടവയാണ്.

1. വ്യത്യസ്ത പരമ്പരകളിലൂടെ ഒരേ ഹദീസിനെ (മത്ന്‍) ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുക വഴി ഓരോ പരമ്പരയും പരിഗണിച്ച് വ്യത്യസ്ത എണ്ണമായവ.  ഉദാഹരണമായി;

إنما الأعمال بالنيات

 'എന്ന ഒരു ഹദീസിനെ വ്യത്യസ്ത സ്വഹാബികളെ തൊട്ട് വ്യത്യസ്ത പരമ്പരയിലൂടെ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുകവഴി അത് അനേകം ഹദീസായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു. ഉദാഹരണമായി ഇമാം ബുഖാരി (റ) വിന് അബൂഹുറൈറ (റ) വിലേക്ക് ഇതേ ഹദീസിന് പത്ത് ഉസ്താദുമാരില്‍ നിന്നായി, അവരുടെ ഉസ്താദുമാരെല്ലാം അബൂ ഹുറൈറ (റ) വരേക്കും മാറ്റമില്ലാതെ ഒരേ ആളകളായാല്‍ പോലും, 10 ഹദീസായി പരിഗണിക്കൂം.

 ഇപ്രകാരം ഇതേ ഹദീസ് വ്യത്യസ്തരായ 10 സ്വഹാബികളിലേക്ക് മേല്‍ പറയപ്പെട്ട പോലെ ഓരോ സ്വഹാബിയിലേക്കും 10 വീതം വ്യത്യസ്ത ഉസ്താദുമാര്‍ മുഖേന നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടാല്‍ ഒരേ ഹദീസ്

തന്നെ 100 ഹദീസിന്റെ സ്ഥാനത്താണ്. ഇനി ബുഖാരി ഇമാം മുതല്‍ സ്വഹാബികള്‍ വരെയുള്ള അഞ്ചോ  ആറോ അതിനപ്പുറമോ ഉള്ള മര്‍ത്തബകളില്‍ തന്നെ ഒന്നിലധികം ഉസ്താദുമാര്‍ വരുന്നത് മുഖാന്തിരമുള്ള തഹവ്വുല്‍ (تحول) പരിഗണിക്കുമ്പോള്‍ പിന്നെയും ഹദീസിന്റെ എണ്ണം അധികമാവും.

2.ആവര്‍ത്തനങ്ങളും ഹദീസിന്റെ എണ്ണം കൂടാന്‍ കാരണമാണ്.

3. മൗഖൂഫായ ഹദീസുകള്‍

4. ആസാറു സ്വഹാബ

5. ആസാറു താബിഈന്‍

6.താബിഉകള്‍ അല്ലാത്തവരുടെ ആസാറുകള്‍

7. ഫത്‌വകള്‍

ലക്ഷങ്ങളുടെ കണക്ക് നിരത്തി അത് ഇന്ന് നിലവിലില്ല എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണല്ലോ ഹദീസ് നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് സ്ഥാപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. അതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ മേല്‍ സൂചിപ്പിച്ചതാകുന്നു. ഫലത്തില്‍ അന്ന് ലഭ്യമായിരിക്കുന്ന എല്ലാ ഹദീസുകളും ഇപ്പോഴും ഹദീസിന്റെ കിതാബുകളില്‍ പറയപ്പെടുക വഴി ലഭ്യമായിരിക്കുന്നു. നബി തങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ഹദീസുകള്‍ നമുക്ക് ലഭിക്കാത്തതുണ്ടോ?

ഈ ചോദ്യത്തിനുത്തരം കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ നമുക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു കാര്യം ദീനിന്റെ അഹ്കാമും ശരീഅത്തുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഹദീസുകള്‍ നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാന്‍ സ്വഹാബത്ത് മുതല്‍ ഹദീസ് ക്രോഡീരണം പൂര്‍ത്തിയായ കാലം വരെ യുള്ള പണ്ഡിതന്മാര്‍ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അത് നഷ്ടപ്പെടുത്തരുതെന്നതിന് നബിയുടെ ഹദീസുകളിലും മഹാന്മാരുടെ ഉദ്ധരണികളിലും നിരവധി തെളിവുകളുണ്ട്. അഥവാ തബ്‌ലീഗ് ചെയ്യല്‍ നിര്‍ബന്ധമായത്, നിര്‍ബന്ധമില്ലാത്തത് എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് വിഭാഗം ഹദീസുകളുണ്ട്. നിര്‍ബന്ധമായത് ഒരു ഹദീസ് പോലും നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാന്‍ മുന്‍കാല പണ്ഡിതന്മാര്‍ വളരെ കണിശമായും ശ്രദ്ധിച്ചു.

റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യല്‍ നിര്‍ബന്ധമില്ലാത്ത ഇനം ഹദീസുകള്‍ എന്നതില്‍ പണ്ഡിതന്മാര്‍ എണ്ണിയത് താഴെ വിവരിച്ചവയാണ്.

1. ഇന്ന ഇന്ന വ്യക്തികള്‍ മുനാഫിഖാണെന്ന് നബി തങ്ങള്‍ ചില സ്വഹാബികള്‍ക്ക് അറിയിച്ച ഹദീസുകള്‍, അത് ആ വ്യക്തിയുടെ കാലത്തേക്ക് മാത്രം ബന്ധപ്പെട്ട ഹദീസുകളായതിനാല്‍ പിന്നീട് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യേ ണ്ട ആവശ്യമില്ല.

2.ഖിയാമത്ത് നാളു മായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ഹദീസുകള്‍.

3. ചില പ്രത്യേക ഫിത്‌ന കളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഹദീസുകള്‍ (യസീദിന്റെ ഭരണവുമായും മറ്റും ബന്ധപ്പെട്ടവ ഉദാഹരണം) 

4.അക്രമികളാകുന്ന അമീറുമാരുടെ പേരുകള്‍, അവരുടെ അവസ്ഥകള്‍, അവരുടെ ദുഷിച്ച ചൈതികള്‍ മുതലായവ.

മേല്‍ പറയപ്പെട്ട കാര്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്ന ഉദ്ധരണികള്‍ താഴെ ചേര്‍ക്കുന്നു...

ചുരുക്കത്തില്‍ ന ബി ത ങ്ങളെത്തൊട്ട് ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ശരീഅത്തുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ ഹദീസുകളും ഇന്ന് ലഭ്യമായ ഹദീസിന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ബഹുമാനപ്പെട്ട ഇമാം ഇബ്‌നു ഹജര്‍ (റ) തുഹ്ഫയില്‍ പറയുന്നത് കാണുക :

ഇനിയും നിരവധി ഉദ്ധരണികള്‍ ഉണ്ട്. ദൈര്‍ഘ്യം ഭയന്ന് ചുരു ക്കുന്നു. ഇതില്‍ നിന്നും വ്യക്തമായും മനസ്സിലാക്കാം. സുനനു അബൂ ദാവൂദ് പോലോത്ത ഹദീസിന്റെ ഗ്രന്ഥം മതി ഇജ്തിഹാദിനാവശ്യമായ ഹദീസു കള്‍ ലഭിക്കാന്‍. എന്നാല്‍ ഇജ്തിഹാദിനെത്തൊട്ട് കാലങ്ങളായി ജനങ്ങളെ അശക്തരാക്കിയത് അതിനാവശ്യമായ ഉസൂലുല്‍ ഫിഖ്ഹ്, ഉസൂലുല്‍ ഹദീസ് തുടങ്ങിയവ സ്വയം നിര്‍മ്മിക്കാനും സ്വായത്തമാക്കാനും സാധിക്കാത്തതാണ്. അതിന് പല വിജ്ഞാന ശാഖയിലും വലിയ അവഗാഹം ഉണ്ടായതിന് ശേഷം ആ വ്യക്തിക്ക് സ്വന്തമായ ഉസൂലുകള്‍ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ് രൂപപ്പെട്ട് അത് പൂര്‍ണ്ണമായും ക്രോഡീകരിച്ച് അത് വെച്ച് ഖുര്‍ആന്‍, ഹദീസ്, ഇജ്മാഅ്, ഖിയാസ് മുതലായവയില്‍ നിന്ന് ഗവേഷണം ചെയ്യണം. 

മേല്‍ പറയപ്പെട്ട ഉസൂലുകള്‍ ക്രോഡീകരിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്തതാണ് കാലങ്ങളായി അഗാധ പാണ്ഡിത്യമുള്ള പണ്ഡിതന്മാരെ വരെ ഗവേഷണം ചെയ്യലിനെത്തൊട്ട് അശക്തരാക്കിയത്. അതല്ലാതെ ഹദീസുകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടത്‌കൊണ്ടല്ല. ആ കാരണം ഒരു പണ്ഡിതനും പറയാത്തതാണ്. വഹാബികളും മറ്റു പുത്തന്‍ വാദികളും ഇജ്തിഹാദ് തങ്ങള്‍ക്ക് സാധിക്കു മെന്ന് വീരവാദം മുഴക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് നിങ്ങള്‍ ഹദീസ് നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്ന് പറയുന്നതെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യം നല്ലതാണെങ്കിലും നിങ്ങള്‍ പറയുന്ന കാര്യം വാസ്തവവിരുദ്ധമാണ്. കാരണം തുഹ്ഫയില്‍ പറയുന്നത് അബൂദാവൂദിലുണ്ട് ഇജ്തിഹാദിനാവശ്യമായ ഹദീസുകള്‍ എന്നാണ്. 

ബഹുമാനപ്പെട്ട ഇമാം ഗസ്സാലി (റ), ഇമാം ഹറമൈനി (റ), ഇമാം നവവി (റ) പോലെയുള്ള അഗാധ പാണ്ഡിത്യമുള്ളവര്‍ക്ക് സാധിക്കാത്തത് ഇക്കാലത്തെ പാമരന്മാര്‍ക്ക് സാധിക്കുമെന്ന് വാദിക്കുന്നത് വിമാനമുണ്ടാക്കി അത് പറത്താന്‍ കഴിവുണ്ടെന്ന് വാദിക്കുന്ന കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ വാദമായി കണ്ടാല്‍ മതി. ഉസൂലുകള്‍ ക്രോഡീകരിക്കല്‍ വിമാനമുണ്ടാക്കുന്നത് പോലെയും അത് പറത്തല്‍ ഉസൂലുകള്‍ വെച്ച് ഇജ്തിഹാദ് ചെയ്യുന്നത് പോലെയുമാകുന്നു. എന്നാല്‍ മേല്‍ പറയപ്പെട്ട കുട്ടി ഉണ്ടാക്കിയത് വിമാനമായിരുന്നു. പക്ഷെ കടലാസ് വിമാനമാണെന്ന് മാത്രം. കടലാസ് വിമാനമുണ്ടാക്കുന്നവരെ പേടിച്ച് വിമാനമുണ്ടാക്കാന്‍ ആവശ്യമായ സാമഗ്രികള്‍ ഇവിടെ ഇല്ല എന്ന് പറയണോ ?

മറ്റൊരു ന്യായം പറയുന്നത് ഹദീസുകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല. നമുക്ക് ഫിഖ്ഹ് ക്രേഡീകൃതമായത് കൊണ്ട് ഫലത്തില്‍ ഹദീസ് ഉണ്ട് എന്നാണ്. ഇതിന് മറുപടി ഈ വാദം സുന്നത്ത് ജമാഅത്തിന്റെ ഇമാമു കളോ പ ണ്ഡിതന്മാരോ ആരും പറയാത്തതാണ്. കൂടാതെ ഖുര്‍ആനെ അല്ലാഹു സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് ഏറ്റെടുത്തിരിക്കെ ഖുര്‍ആന്‍ വ്യാഖ്യാനമായ ഹദീസ് നഷ്ടപ്പെടലും ഖുര്‍ആന്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്ന് പറയുന്നതിന് തുല്യമാണ്. കൂടാതെ ഈസാ നബി ഇറങ്ങി വരുമ്പോള്‍ ഇജ്തിഹാദ് ചെയ്യണമെങ്കില്‍ ഹദീസ് വേണ്ടേ. മാത്രമല്ല ഹദീസ് നഷ്ടപ്പെട്ടത് കാരണം ഇജ്തിഹാദ് സാധ്യമല്ല എന്ന് ഒരു പണ്ഡിതനും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. 

നബി തങ്ങള്‍ മുതല്‍ ക്ക് ഹദീസ് ക്രോഡീകരണ കാലം പൂര്‍ത്തിയാകുന്നത് വരെയുള്ള പണ്ഡിതന്മാരും ഇസ്ലാമിക ഭരണകൂടങ്ങളും കിണഞ്ഞു ശ്രമിച്ചിട്ടും ഹദീസ് നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് പറയുന്നത് അംഗീകരിക്കാവതല്ല.

സ്വഹാബാക്കളും മുന്‍ ഗാമികളായ താബിഉകളും അഗാധമായ ഓര്‍മ്മശക്തി കൊണ്ടും ബുദ്ധിശക്തി കൊണ്ടും അനുഗ്രഹീതരായിരുന്നതോടൊപ്പം ആ കാലത്ത് തന്നെ പല മഹാന്മാരും ഹദീസുകള്‍ എഴുതിവെച്ചിരു ന്നു. അതോടൊപ്പം അവര്‍ക്ക് അപാരമായ ഹിഫ്‌ളും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട് നബി തങ്ങളുടെ എല്ലാ ഹദീസുകളും എഴുതിരേഖപ്പെടുത്തുകയുമുണ്ടായി. 

നബി തങ്ങളുടെ കാലഘട്ടം മുതല്‍ ഹദീസ് ഗ്രന്ഥരചന പൂര്‍ണ്ണമായ കാലഘട്ടം വരെക്കും എല്ലാവരും ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം ഇവ്വിഷയം കൈകാര്യം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ശരീഅത്തുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ഹദീസ് പോലും നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കല ല്ലേ അടിസ്ഥാനം (അസ്ല്‍). കാല്‍ കഴുകി വുളൂഅ് പൂര്‍ണ്ണമായതിന് ശേഷം കൈകഴുകിയോ എന്ന് സംശയിച്ചാല്‍ ആ സംശയ ത്തിന് പ്രസക്തിയില്ലെന്നും വുളൂഅ് പൂര്‍ത്തിയാവലാണ് അസ്ല്‍ എന്നുമാണല്ലോ നിയമം. മാത്രമല്ല മുന്‍ഗാമികളു ടെ മേല്‍ കുറ്റകരമായ അനാസ്ഥ ആരോപിക്കുന്ന വാദവുമാണിത്.

ഇസ്ലാമിക ശരീഅത്ത് സ്വഭൂമിയിലെവിടെയും വീടെടുക്കാന്‍ അനുമതി നല്‍കുന്നുവെങ്കിലും പഞ്ചായത്ത്, മുനിസിപ്പാലിറ്റി തുടങ്ങി ഭരണകൂടം അനുശാസിക്കുന്ന നിയമങ്ങള്‍ പാലിച്ചു മാത്രമല്ലേ നാം വീടെടുക്കാറുള്ളൂ. അപ്രകാരം തന്നെയാണ് വാസ്തു ശാസ്ത്ര നിയമങ്ങള്‍ പാലിക്കുന്നതും.

 
ജിന്ന്, ശൈത്വാന്‍ ഇവ രണ്ടും ഒരു വിഭാഗമാണെന്നാണ് ഭൂരിപക്ഷ പണ്ഡിതന്മാരുടെയും പക്ഷം. മുസ്ലിം ആണെങ്കില്‍ ജിന്ന് എന്നും കാഫിര്‍ (സത്യനിഷേധി) ആണെങ്കില്‍ ശൈത്വാന്‍ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നവെന്നതാണ് പ്രബലാഭിപ്രായം. വ്യത്യസ്ത തരം പിശാചുക്കളെ കുറിച്ചും ഇസ്ലാമിക ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ തന്നെ കാണാന്‍ സാധിക്കും. ഇഫ്രീത്ത് വിഭാഗത്തിന്റെ അനിതരസാധാരണമായ ശക്തി വൈഭവത്തെ കുറിച്ച് സൂറത്തു നംലിലെ 39-ാം സൂക്തത്തില്‍ നമുക്ക് കാണാന്‍ സാധിക്കുന്നതാണ്. ഏറെ അകലെയുള്ള ബിൽഖീസ് രാജ്ഞിയുടെ സിംഹാസനം സുലൈമാന്‍ നബി (അ) ഇരിപ്പിടത്തില്‍ നിന്ന് എഴുനേല്‍ക്കുന്നതിന്  തന്റെ  സന്നിധിയിലെത്തിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞ ഇഫ്രീത്തിന്റെ കഥ നാമെല്ലാവരും ഖുർആനിലൂടെ വായിച്ചറിഞ്ഞവരാണല്ലോ.

സൂറത്തുസ്സബഅ് 13-ാം സൂക്തവും സൂറത്തുല്‍ അമ്പിയാഅ് 82-ാം സൂക്തവും സൂറത്തുല്‍ ബഖറ 168-ലും മറ്റു പലയിടങ്ങളിലുമായി പിശാച് മനുഷ്യന്റെ കഠിന ശത്രുവാണെന്ന ഖുർആനിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തല്‍ ഇവിടെ ചേർത്തു വായിക്കേണ്ടതാണ്.

പിശാച് മനുഷ്യന്റെ എതിരാളിയാണെന്ന് ഖുര്‍ആനും വാസ്തു ശാസ്ത്ര നിയമങ്ങള്‍ പാലിക്കാതിരുന്നാല്‍ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന വിപത്തുകളെ കുറിച്ച് പിശാചിന്റെ സിൽബന്ധികളായ ഹൈന്ദവ സഹോദരങ്ങളും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍ ഇസ്ലാമിക വിരുദ്ധമല്ലാത്ത അത്തരം നിർദ്ദേശങ്ങള്‍ പാലിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്തു പ്രശ്നമാണുള്ളത് ? കൂടാതെ കന്നിമൂലയില്‍ ശൗചാലയം നിർമ്മിച്ച പലർക്കും പലവിധ പ്രശ്നങ്ങളും നേരിടേണ്ടി വന്നതും സ്ഥലം മാറ്റി നിർമ്മിച്ചപ്പോള്‍ അവയെല്ലാം നീങ്ങി സ്വാസ്ഥ്യം കിട്ടിയതിനുമെല്ലാം നിരവധി അനുഭവ സാക്ഷ്യങ്ങളുമുണ്ട്.

അനുഭവജ്ഞാനം അറിവിന്റെ ഉറവിടമായി തർക്ക ശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും കർമ്മസശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും നിദാനശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മറ്റും കാണാവുന്നതുമാണ്. ഇത്തരം വിശ്വാസയോഗ്യമായ അനുഭവങ്ങള്‍ ഉറപ്പു പോലും പകരാന്‍ പര്യാപ്തമായ ജ്ഞാന സ്രോതസ്സാണെന്ന് (التجربيات من اليقينيات) വരെ പലയിടങ്ങളിലും കാണാന്‍ സാധിക്കുന്നതാണ്. ഒരു സത്യവിശ്വാസിക്ക് ഒരു മാളത്തില്‍ നിന്നു തന്നെ രണ്ടു പ്രാവശ്യം പാമ്പുകടിയേൽക്കില്ലെന്ന വചനം അനുഭവത്തില്‍ നിന്ന് പാഠം പഠിച്ചേ തീരൂ എന്നാണല്ലോ നമ്മെ ഉത്ബോധിപ്പിക്കുന്നത്.

വെല്ലുവിളിയെന്നോണം കന്നിമൂലയില്‍ ശൗചാലയ നിർമ്മാണം നടത്തുകയും തുടരെത്തുടരെയുള്ള അപകടങ്ങള്‍ കാരണം സ്ഥലം മാറ്റം നടത്തുകയോ വീട് വിൽക്കുയകയോ വരെ ചെയ്യേണ്ടി വരികയും ചെയ്ത പുത്തൻ വാദികള്‍ കുറച്ചൊന്നുമല്ല. എന്നാല്‍ ഇത്തരം മനദണ്ഡങ്ങളൊന്നും പാലിക്കാതിരുന്നിട്ടും പ്രശ്നങ്ങളിലകപ്പെടാതെ ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടു പോകുന്നവരുമുണ്ടല്ലോ എന്നു ചോദിക്കുന്നവരുണ്ട്. പലപ്പോഴും യാദൃശ്ചികമായി തച്ചുശാസ്ത്ര നിയമങ്ങളുമായി യോജിച്ചു വരുന്ന നിർമ്മാണമാണ് അതിന്റെ കാരണങ്ങളിലൊന്നെന്ന് പറയേണ്ടി വരും. മറ്റൊന്ന്, മഹാന്മാരുടെ കാർമ്മികത്വത്തില്‍ നിർവ്വഹിക്കപ്പെട്ട നിര്‍മ്മാണമാണെങ്കില്‍ അവരുടെ ആത്മീയ ശക്തി കൊണ്ട് പ്രശ്നങ്ങളെല്ലാം പരിഹരിക്കപ്പെടാനും സാധ്യതയുണ്ട്.

വീട് വെക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍

ഭൂമിയില്‍ മനുഷ്യ വാസത്തിന് യോഗ്യമല്ലാത്ത ചിലയിടങ്ങളുണ്ട്. മനുഷ്യരുടെ സൃഷ്ടിപ്പിനു മുമ്പേ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ജിന്ന്, ശൈത്വാന്മാരും ഈ ഭൂമിയില്‍ തന്നെയാണല്ലോ വസിച്ചു പോകുന്നത്. നമ്മുടെ പ്രത്യക്ഷ ശത്രുവായ അവര്‍ തങ്ങളുടേതെന്ന് കരുതുന്ന ഭൂമിയാണ് നാം വീടു വെക്കാന്‍ തെരെഞ്ഞെടുക്കുന്നതെങ്കില്‍ അവര്‍ നമ്മെ ഉപദ്രവിക്കാന്‍ സാധ്യത കൂടുതലാണ്. അവരെ ആ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് കെട്ടുകെട്ടിക്കാന്‍ കഴിവില്ലാത്ത പക്ഷം അത്തരം സ്ഥലങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിക്കുകയെന്നത് മാത്രമാണ് നമുക്ക് ചെയ്യാനാവുക.

സൂറത്തുന്നംലില്‍ ഇഫ്രീത്തിന്റെ ശക്തിയെ കുറിച്ച് പ്രതിപാദിച്ചതിനു ശേഷം കണ്ണുചിമ്മിത്തുറക്കുന്ന മാത്രയില്‍ സിംഹാസനം സ്ഥലത്തെത്തിച്ച ഒരു വലിയ്യിനെ കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. അത്തരം മഹത് വ്യക്തികൾക്കേ പിശാചുക്കളെ ഒറ്റയടിക്ക് തുരത്തിയോടിക്കാനും അവരുടെ ഉപദ്രവങ്ങളെ നിശ്പ്രയാസം തടയാനുമാവൂ.

ചുരുക്കത്തില്‍, ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചേടത്തോളം വീട് നിർമ്മാണ നിയമങ്ങള്‍ പാലിക്കുന്നതു തന്നെയാണ് അവന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണകരം. മഴ, വെയില്‍ തുടങ്ങിയ പ്രകൃതി പ്രതിഭാസങ്ങളെ പരിഗണിച്ച്, രോഗാണുക്കള്‍, വിഷ ജന്തുക്കള്‍ തുടങ്ങിയവയൊക്കെ പരിഗണിച്ച് അവയെ പ്രതിരോധിക്കാന്‍ പ്രാപ്തമായ രീതിയില്‍ ഗൃഹനിർമ്മാണം നിർവ്വഹിക്കാറില്ലേ. എന്നാല്‍ നമ്മുടെ ആജന്മ ശത്രുവായ പിശാചിന്റെ അക്രമണ, ഉപദ്രവങ്ങളില്‍ നിന്ന് രക്ഷ നേടാന്‍ ചില നിയമങ്ങള്‍ നമുക്കും പാലിച്ചു കൂടേ ?.

ഇനി വീട്, സ്ഥലം മുതലായവയുടെ ഗുണദോഷങ്ങളെ കുറിച്ച് പ്രമാണങ്ങളില്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കാം. സൂറത്തുല്‍ ഇസ്റാഇല്‍ ബൈത്തുല്‍ മുഖദ്ദസ് കുടികൊള്ളുന്ന അതിന്റെ ചുറ്റുപാടും ബറക്കത്ത് ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (സൂറത്തുല്‍ ഇസ്റാഅ് 1 ). സൂറത്തുല്‍ അഅ്റാഫ് 137, സൂറത്തുല്‍ അമ്പിയാഅ് 71, 81 തുടങ്ങിയവയിലും സമാന പരാമർശങ്ങള്‍ കാണാം.

എന്നാല്‍, ചില നാടുകളെയും പ്രദേശങ്ങളെയും കുറിച്ച് മോശമായും ചിലയിടങ്ങളില്‍ അല്ലാഹുവിന്റെം കോപവും ശിക്ഷയും ഇറങ്ങിയതായും പ്രമാണങ്ങളില്‍ കാണാനാവും. മാത്രമല്ല, യാത്രക്കിടയിലും മറ്റും അത്തരം സ്ഥലങ്ങള്‍ അതിവേഗം വിട്ടുകടക്കണമെന്ന് ഹദീസുകളിലുമുണ്ട്. അനസ് (റ) നിവേദനം ചെയ്ത ഹദീസ് ഇങ്ങിനെയാണ്; അൻസ്വാരികളില്‍ പെട്ട ഒരു വ്യക്തി പ്രവാചകനോട് പറഞ്ഞു: ഞങ്ങള്‍ ഒരു വീട്ടിലായിരുന്നു. അവിടെ ഞങ്ങള്‍ ഒത്തിരി പേരുണ്ടായിരുന്നു, ധാരാളം സമ്പത്തുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഞങ്ങള്‍ താമസം മാറിയപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ അംഗബലവും സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയും കുറഞ്ഞു. ഇതു കേട്ട പ്രവാചകന്‍ (സ്വ) പറഞ്ഞു: നിങ്ങള്‍ നിന്ദ്യമായ നാടിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോവുക. (സുനനുൽ കുബ്റ, ബൈഹഖി) 

പവിത്രമായ ദുല്‍ഹിജ്ജ മാസം സമാഗതമായിരിക്കുകയാണല്ലോ. പരിശുദ്ധ ഹജ്ജ് കര്‍മവും ബലി പെരുന്നാളും ഉള്‍കൊള്ളു ന്ന ഈ മാസം വിശ്വാസിക്ക്  വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്നതില്‍ സംശയമില്ല. ബലി പെരുന്നാളിനോട നുബന്ധിച്ച്  നടത്തപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രധാന  സല്‍കര്‍മമാണല്ലോ  ഉള്ഹിയത്. പെരുന്നാള്‍ ദിവസത്തില്‍ അറവു നടത്തലിനേക്കാള്‍ അള്ളാഹുവിനു ഇഷ്ടമുളള മറ്റൊരു സല്‍കര്‍മവുമില്ല എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന  തിരുവചനം തന്നെ ഉള്ഹിയതിന്റെ പുണ്യം മനസിലാക്കാന്‍ ധാരാളമാണ്. ഉള്ഹിയതിന്റെ കര്‍മ ശാസ്ത്ര വശങ്ങളിലേക്കൊരു എത്തിനോട്ടമാണിവിടെ... 

പ്രായപൂര്‍ത്തിയും ബുദ്ധിയുമുള്ള സ്വതന്ത്രനും  ഉള്ഹിയതിന് കഴിവുള്ളവനുമായ എല്ലാ മുസ്ലിമിനും ഉള്ഹിയത് സുന്നതാണ്. പണ്ഡിതന്മാര്‍ക്കിടയില്‍ ഇത് നിര്‍ബന്ധമാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടവരും ഉള്ളതിനാല്‍ സുന്നത്തായവര്‍ക്ക് അത് ഉപേക്ഷിക്കല്‍ കറാഹത്താണ്. ഒരു കുടുംബത്തിലെ ഒരാള്‍  അറത്താല്‍ തന്നെ എല്ലാവരും കറാഹത്തില്‍ നിന്ന്  ഒഴിവാകുമെങ്കിലും അറത്തവന് മാത്രമേ കൂലി ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. കൂലിയില്‍ മറ്റുള്ളവരെ  പങ്കു ചേര്‍ക്കുകയാണ് എന്ന് കരുതിയാല്‍ അവര്‍ക്കും കൂലി ലഭിക്കും .

പിതാവ്, പിതാമഹന്‍ എന്നിവര്‍ക്ക് തങ്ങളുടെ  കീഴിലുള്ളവരെ  തൊട്ട്  സ്വന്തം സ്വത്തില്‍ നിന്നെടുത്ത്  ഉള്ഹിയത് അറക്കാവുന്നതാണ്. അത് അവരുടേതായി പരിഗണിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാല്‍ മറ്റാരെയെങ്കിലും  തൊട്ട് അറക്കണമെങ്കില്‍ അവരുടെ സമ്മതം വേണം. മരണപ്പെട്ടവരാണെങ്കില്‍ വസിയ്യ ത്തുണ്ടായിരിക്കണം.

ആട്,മാട്,ഒട്ടകം എന്നിവയും ഇവ പരസ്പരം ഇണ ചേര്‍ന്നുണ്ടായ മൃഗങ്ങളുമാണ്   ഉള്ഹിയതിന്പറ്റുക.  നെയ്യാടാണെങ്കില്‍  ഒരു വയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയാവുകയോ   

പല്ല് കൊഴിയുകയോ (ഒരു വയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പാണെങ്കിലും ശരി) ചെയ്തതാ  യിരിക്കണം. കോലാടിനും  പശുവിനും രണ്ടു വയസും   ഒട്ടകത്തിന് അഞ്ച് വയസ്സും പൂര്‍ത്തിയാകണം. ഈ മൃഗങ്ങള്‍ പരസ്പരം ഇണ ചേര്‍ന്നു ണ്ടായമൃഗത്തെയാണ് അറക്കുന്നതെങ്കില്‍ അവയില്‍ കൂടുതല്‍ വയസ്സ് വേണ്ടത് ഏതിനാണോ അതിന്റെ വയസ്സാണ് പരിഗണിക്കേണ്ടത്.

ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു കോലാടും ഒരു നെയ്യാടും ഇണ ചേര്‍ന്നുണ്ടായ മൃഗത്തെ അറക്കണമെ ങ്കില്‍ അതിന് 2 വയസ്സ് പൂര്‍ത്തിയാകണം. നാട്ടില്‍ വളരുന്ന മൃഗങ്ങളെ മാത്രമേ ഉള്ഹിയതിന് പറ്റൂ. കാട്ടുമൃഗങ്ങള്‍ പറ്റില്ല. ആണും പെണ്ണും നപുംസകവും പറ്റുമെങ്കിലും പൊതുവേ ആണാണ് ഉത്തമം.എന്നാല്‍ കൂട്തല്‍ ഇണചേര്‍ന്നത്  കാരണം മാംസം ചുരുങ്ങിയ ആണിനേക്കാള്‍ പ്രസവിക്കാത്ത പെണ്ണിനെ അറക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

നപുംസകമാണ് പെണ്ണിനെക്കാള്‍ ശ്രേഷ്ടം. ഒരാള്‍ക്ക് സ്വന്തമായി ഏഴ് ആടുകളെ  അറക്കാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ അതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്  അതുകഴിഞ്ഞാല്‍ ഒരു ഒട്ടകത്തെ അറക്കുന്നതിനാണ് സ്ഥാനം.  അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ ഒരു മാട്, പിന്നീട്  ഒരു നെയ്യാട് പിന്നെ ഒരു കോലാട് എന്നിങ്ങനെയാണ് മുന്‍ഗണനാക്രമം. ഒരു മാട്, ഒരു ഒട്ടകം എന്നിവയില്‍ ഏഴ് ആളുകള്‍ക്ക് വരെ പങ്കുചേരാം. ഇങ്ങനെ പങ്ക് ചേരുന്നതില്‍ എല്ലാവരും ഉള്ഹിയതിനെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരാകാണാമെന്നില്ല. ചിലര്‍ അഖീഖതും മറ്റു ചിലര്‍ വെറും മാംസവുമാണ് ഉദേശിച്ചതെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല.  

എന്നാല്‍ ഒരു ആടിനെ അറക്കുന്നതാണ് ഇങ്ങനെ പങ്ക് ചേരുന്നതിനെക്കാള്‍ ഉത്തമം. ആട്,മാട് എന്നിവയില്‍ ഏഴിലധികം ആളുകളോ ആടും മാടും ചേര്‍ന്നുണ്ടായ വയില്‍ ഒന്നിലധികം ആളുകളോ  പങ്കുചേരാന്‍ പാടുള്ളതല്ല. നിറത്തില്‍ ഏറ്റവും നല്ലത് വെള്ളനിറം ഉള്ളതാണ് അതുകഴിഞ്ഞാല്‍ മഞ്ഞ,  തവിട്ടുനിറം, ചുവപ്പ്, വെള്ളയും ചുവപ്പും കലര്‍ന്നത്, വെള്ളയും കറുപ്പും കലര്‍ന്നത്, കറുപ്പ്  എന്നിങ്ങനെയാണ് ശ്രേഷ്ഠത ക്രമം.  എണ്ണത്തേക്കാള്‍  പ്രാധാന്യം  വണ്ണത്തിനാണ്. മെലിഞ്ഞ രണ്ടെണ്ണം അറക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ ഉത്തമം തടിച്ച ഒരെണ്ണം അറക്കലാണ്.

മാംസം ചീത്തയാവുന്നതിനോ  ചുരുങ്ങുന്നതിനോ ഭക്ഷിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വെറുപ്പ് ഉണ്ടാകുന്നതിനു കാരണമാകുന്ന ന്യൂനതകള്‍  ഉള്ഹിയ്യത്  മൃഗത്തില്‍ ഇല്ലാതിരിക്കണം. മെലിഞ്ഞൊട്ടുക, ഭക്ഷണം പോലും കുറഞ്ഞുപോകും വിധത്തില്‍ ഭ്രാന്തുള്ളതാവുക,  ചൊറി,മുറിവ്,കുരു വ്യക്തമായ മുടന്ത്, വ്യക്തമായ അന്ധത (ഒരു കണ്ണിനാണെങ്കിലും) വ്യക്തമായ രോഗം, അകിട്, നാക്ക്, ചന്തി,  വാല്‍ എന്നിവ മുറിഞ്ഞു പോവുക,ചെവി മുറിഞ്ഞു  വേര്‍പെട്ട് പോവുക, ഗര്‍ഭം എന്നിവയെല്ലാം ന്യൂനതകളാണ്.

എന്നാല്‍ സൃഷ്ടിപ്പിലേ  അകിടോ  ചന്തിയോ വാലോ ഇല്ലാത്തതും ചെവി അല്പംപോലും വേര്‍പെടാതെ മുറിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നതും മണിയുടക്കപ്പെട്ടതും  ലിംഗം തന്നെ  ഇല്ലാത്തതും ന്യൂനതയായി പരിഗണിക്കപ്പെടില്ല. ശരീരം വലുതാവാന്‍ വേണ്ടി ചന്തിയില്‍ നിന്ന് അല്പം മുറിക്കപ്പെട്ടതും പ്രശ്‌നമില്ല. എന്നാല്‍   സൃഷ്ടിപ്പിലേ  ചെവി ഇല്ലാത്തതിനെ അറക്കാന്‍  പറ്റുകയില്ല. ഏതെങ്കിലും അവയവം തീരെ ഇല്ലാത്തതോ  മുറിഞ്ഞു പോയതോ പറ്റുകയില്ല.

രോഗം,അന്ധത, മുടന്ത് എന്നിവ  നേരിയ തോതില്‍ മാത്രമാണെങ്കില്‍  പ്രശ്‌നമില്ല.  എന്നാല്‍ ചൊറി, മുറിവ്, കുരു  എന്നിവ  അല്പംപോലും പാടില്ല.കൊമ്പുള്ളതാണ് ഉത്തമമെങ്കിലും  കൊമ്പ് തീരെ ഇല്ലാത്തതോ ഉള്ള കൊമ്പ് പൊട്ടി പോയതോ  ന്യൂനത  ഉള്ളതായി ഗണിക്കപ്പെടില്ല. പക്ഷേ കൊമ്പ് പൊട്ടിയതിനാല്‍  മാംസത്തിനു തന്നെ തകരാര്‍ വന്നതാകാന്‍  പാടുള്ളതല്ല.

ഉള്ഹിയതിന്റെ സമയം ശ്രദ്ധിക്കല്‍  ഏറെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. ദുല്‍ഹജ്ജ് 10 ബലിപെരുന്നാള്‍ സുദിനത്തില്‍ സൂര്യോദയ ശേഷം ചുരുങ്ങിയ രണ്ട് റക്അത്ത് സുന്നത്ത് നിസ്‌കരിക്കാനും ചുരുങ്ങിയ രീതിയില്‍ ഖുത്ബ നിര്‍വ്വഹിക്കാനുമുള്ള  സമയം കഴിഞ്ഞത് മുതല്‍ അയ്യാമുത്തശ്രീഖിന്റെ അവസാന  ദിനമായ ദുല്‍ഹജ്ജ് 13  മഗരിബ് വരെ ആണ്  ഇതിന്റെ സമയം. 

എന്നാല്‍ സൂര്യോദയ ശേഷം സൂര്യന്‍ ഒരു കുന്തത്തിന്റെ  തോത് ഉയര്‍ന്ന ശേഷം രണ്ട് റക്അത് സുന്നത്ത് നിസ്‌കരിക്കാനും ചുരുങ്ങിയ രീതിയില്‍ ഖുത്ബ നിര്‍വ്വഹിക്കാനുമുള്ള  സമയം കഴിഞ്ഞത് മുതല്‍ ആവലും അതുതന്നെ പെരുന്നാള്‍ സുദിനത്തിലാവലുമാണ്  ഏറ്റവും ഉത്തമം. 

സമയം ആവുന്നതിനു  മുമ്പോ സമയം  കഴിഞ്ഞതിനുശേഷമോ  അറത്താല്‍  അത് ഉള്ഹിയത് ആവുകയില്ല. നേര്‍ച്ചയാക്കിയ മൃഗത്തെ സമയത്ത് അറത്തില്ലെങ്കില്‍ അതിനെ ഉടന്‍തന്നെ അറക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമാണ്. പ്രത്യേക ആവശ്യങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലെങ്കില്‍ രാത്രി അറക്കല്‍ കറാഹത്താണ്.

എല്ലാ  ഇബാദതുകളിലും എന്നപോലെ ഉള്ഹിയതിലും  നിയ്യത്ത് നിര്‍ബന്ധമാണ്. ഉളുഹിയ്യത്ത് അറക്കുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തിലൊ  അല്ലെങ്കില്‍ അറക്കാന്‍ ഒരാളെ ഏല്പിക്കുന്ന  സന്ദര്‍ഭത്തിലൊ  അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഉള്ഹിയത്തിനായി മൃഗത്തെ നീക്കിവെക്കുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തിലൊ  ആണ് നിയ്യത്ത് വെക്കേണ്ടത്. സുന്നത്തായ എന്റെ ഉള്ഹിയത്തിനെ ഞാന്‍ അറക്കുന്നു എന്നാണ് അറക്കുമ്പോള്‍ നിയ്യത്ത് ചെയ്യേണ്ടത്.

അറവ് മറ്റൊരാളെ ഏല്പിക്കാവുന്നത് പോലെ നിയ്യതും  ഏല്പിക്കാം.പക്ഷെ നിയ്യത്ത് ഏല്പിക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തി മുസ്ലിമായിരിക്കല്‍ നിബന്ധനയാണ്. നിയമമൊത്ത വേദക്കാരില്‍ പെട്ട അന്യ മതക്കാരെ അറവ് ഏല്പിക്കാമെങ്കിലും നിയ്യത്ത് ഏല്പിക്കാന്‍ പാടില്ല.

 നേര്‍ച്ചയാക്കല്‍

മറ്റു സുന്നത്തായ കര്‍മ്മങ്ങളെ പോലെ തന്നെ  ഉള്ഹിയതും  നേര്‍ച്ചയാക്കാ വുന്നതാണ്. നേര്‍ച്ചയാക്കിയാല്‍ അത് നിര്‍ബന്ധമാവുകയും ചെയ്യും. ഒരു മൃഗത്തെ നോക്കി ഈ മൃഗത്തെ ഞാന്‍ ഉള്ഹിയതിനായി നേര്‍ച്ചയാക്കി, അല്ലെങ്കില്‍ ഇതിനെ ഞാന്‍ ഉള്ഹിയതാക്കി, ഈ മൃഗം ഉള്ഹിയതാണ് എന്നിവ പോലുള്ള  വാചകങ്ങള്‍ പറയല്‍ കൊണ്ടാണ് ആ  മൃഗം നേര്‍ച്ചയാവുക.  ഇങ്ങനെ  നിര്‍ണയിക്കലോടെ തന്നെ ആ മൃഗത്തിലുള്ള അവന്റെ ഉടമസ്ഥത നീങ്ങി പോവുകയും ചെയ്യും.  നേര്‍ച്ച എന്ന് തന്നെ പ്രത്യേകം പറയണമെന്നില്ല. 

ഒരാള്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു മൃഗത്തെ നിര്‍ണയിച്ചു പറഞ്ഞാല്‍ അത് ഉള് ഹിയത്തിന് പറ്റാത്ത വിധത്തിലുള്ള ന്യൂനത ഉള്ളതാണെങ്കിലും വയസ്സ് തികയാത്തതാണെങ്കിലും അവന് അതിനെ അറക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധം തന്നെയാണ്. തൊട്ടടുത്തു വരുന്ന ഉള്ഹിയത്തിന്റെ സമയത്ത് തന്നെ അറക്കേണ്ടതാണ്. പിന്തിക്കാന്‍ പാടുള്ളതല്ല. 

ഉള്ഹിയത് അറക്കാന്‍ കരുതിയത് കൊണ്ടോ  ആ കരുത്തോടെ മൃഗത്തെ   വാങ്ങിയതു കൊണ്ടോ അറക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമാകില്ല. ഈ വിഷയത്തില്‍ അവന്റെ  കരുത്തിന്  സ്ഥാനമില്ല.  ഈ മൃഗത്തെ ഞാന്‍ ഉള്ഹിയതാക്കി എന്നോ  ഇത് എന്റെ ഉള്ഹിയതാണ് എന്നോ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ സുന്നത്തിനെയാണ് കരുതിയത്  എന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അത് പരിഗണിക്കപ്പെടില്ല എന്നര്‍ത്ഥം. കാരണം ഇങ്ങനെ നിര്‍ണയിക്കലോടെ  തന്നെ അത് നിര്‍ബന്ധമായി എന്ന് നേരത്തെ പറഞ്ഞുവല്ലോ.

നേര്‍ച്ച മൃഗം അവന്റെ വീഴ്ച കൂടാതെ നശിക്കുകയോ നഷ്ടപ്പെടുകയോ  ന്യൂനത വരികയോ ചെയ്താല്‍ അതിനുപകരം മറ്റൊന്നിനെ അറക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമില്ല. നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെ അന്വേഷിക്കാന്‍ വലിയ ചിലവ് ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതും നിര്‍ബന്ധമില്ല. കുറഞ്ഞ ചിലവില്‍ അന്വേഷണം നടക്കുമെങ്കില്‍ അത് ചെയ്യേണ്ടതാണ്. 

എന്നാല്‍ അവന്റെ വീഴ്ച കാരണമായാണ്  നഷ്ടപ്പെടുകയോ നശിക്കുകയോ    ചെയ്തതെങ്കില്‍ പകരംമറ്റൊന്നിനെ  അറക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമാകും. അവന്റെ വീഴ്ച കാരണം ന്യൂനത വന്നാല്‍  അതിനെയും  ന്യൂനത ഇല്ലാത്ത മറ്റൊന്നിനെയും അറക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമാണ്. ഉള് ഹിയത്തിന്റെ  എല്ലാ നിയമങ്ങളും ഇവ രണ്ടിനും ബാധകമാകും.

ഉള് ഹിയത്തിന്റെ  സമയത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ട മൃഗത്തെ പിന്നീട്  തിരിച്ചു കിട്ടിയാല്‍ അതിനെ ഉടന്‍ അറക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമാകും. ഉള്ഹിയത് മാംസം വിതരണം ചെയ്യുന്നതു പോലെ തന്നെ അതിന്റെ മാംസം വിതരണം ചെയ്യുകയും വേണം. ഒരു പ്രത്യേക മൃഗത്തെ  നിര്‍ണ്ണയിക്കാതെ  നേര്‍ച്ചയാക്കി പിന്നീട് ഒന്നിനെ  നിര്‍ണ്ണയിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത് ന്യൂനത ഇല്ലാത്തതായിരിക്കണം. പിന്നീട് അതിന് ന്യൂനത വന്നാല്‍  അത് അവന്റെ വീഴ്ചയോടെ  അല്ലെങ്കിലും  അതിനെ അറത്താല്‍ മതിയാകില്ല. പകരം   മറ്റൊന്നിനെ അറക്കണം. അപ്പോള്‍ ആദ്യ മൃഗം അവന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങിവരികയും ചെയ്യും.

ഒരാള്‍  നേര്‍ച്ചയാക്കിയ മൃഗം ഉള്ഹിയതിന്റെ  സമയമെത്തും  മുമ്പ്  നശിക്കുമെന്നോ നഷ്ടപ്പെടുമെന്നോ  ഭയപ്പെട്ടാല്‍ അതിനെ   ഉടന്‍ അറുത്ത് ഉള്ഹിയത്ത് വിതരണം ചെയ്യും പോലെ വിതരണം ചെയ്യണം. പിന്നീട് ഉള്ഹി യത്തിന്റെ  സമയത്ത് അതിനുപകരം അറക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമില്ല. ഇങ്ങനെ നശിക്കും എന്ന ഭയം ഉണ്ടായിട്ടും അറക്കാതെ  പിന്തിപ്പിക്കുകയും മൃഗം നശിക്കുകയൊ നഷ്ടപ്പെടുകയോ ചെയ്താല്‍ അവന്‍ അതിനു ഉത്തരവാദിയാകും. അടുത്ത ഉള്ഹിയത്തിന്റെ  സമയത്തുതന്നെ അതിനു പകരം അറക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമാകും.

നിര്‍ബന്ധമായ ഉള്ഹി  യതില്‍ല്‍ തോലും കൊമ്പും മാംസവും മുഴുവനായും സാധുക്കള്‍ക്ക്  ദാനം ചെയ്യല്‍  നിര്‍ബന്ധമാണ്. നേര്‍ച്ചയാക്കിയവനോ  അവന്‍ ചിലവ് കൊടുക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമായവരോ   അതില്‍നിന്ന് അല്പംപോലും ഉപയോഗിക്കാന്‍ പാടില്ല. അവനോ ചിലവ് കൊടുക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമായവരോ  അതില്‍നിന്ന് ഭക്ഷിക്കുകയോ   സാധുക്കള്‍ അല്ലാത്തവര്‍ക്ക് അതില്‍നിന്ന് ദാനം ചെയ്യുകയോ ചെയ്താല്‍ അതിനുപകരം വാങ്ങി സാധുക്കള്‍ക്ക് ദാനം ചെയ്യല്‍ നിര്‍ബന്ധമാണ്.

സുന്നത്തായ ഉള്ഹിയത് ആണെങ്കില്‍ കഴിവുള്ളവര്‍ക്കും സാധുക്കള്‍ക്കുമെല്ലാം കൊടുക്കാവുന്നതാണ്. അവനും അവന്‍ ചിലവ് കൊടുക്കല്‍ നിര്‍ബന്ധമായവര്‍ക്കും അതില്‍നിന്ന് ഭക്ഷിക്കാം എന്ന് മാത്രമല്ല അവന്‍ അതില്‍നിന്ന് അല്പം ഭക്ഷിക്കല്‍ സുന്നത്താണ്. അത് കരള്‍ ആവലാണ്  ഏറ്റവും നല്ലത്.

സുന്നത്തായ ഉള്ഹിയതില്‍ മാംസം എന്ന് പറയപ്പെടാവുന്ന  അല്‍പ ഭാഗമെങ്കിലും വേവിക്കാതെ  സാധുക്കള്‍ക്ക് ദാനം ചെയ്യല്‍ നിര്‍ബന്ധമാണ്. ഇത് അറുത്ത നാട്ടില്‍ തന്നെ ആവല്‍ നിബന്ധനയാണ്.ആമാശയമോ  കരളോ കഷ്ണമായി വെയിലിലുണക്കിയ മാംസമോ വേവിച്ചതോ കൊടുത്താല്‍ ബാധ്യത വീടില്ല. കഴിവുള്ളവര്‍ക്ക്  കൊടുക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് ഉടമപ്പെടുത്തി കൊടുക്കാന്‍  പാടില്ല. ഹദ്യയോ മറ്റോ ആയാണ് കൊടുക്കേണ്ടത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവര്‍ക്ക് അത് വില്‍പ്പന നടത്താനും പറ്റുകയില്ല. എന്നാല്‍ ദരിദ്രര്‍ അത് വില്പന നടത്തുന്നതിന് വിരോധമില്ല. സുന്നത്തായ ഉള്ഹിയതില്‍ ഏറ്റവും നല്ലത് അല്പം മാത്രം എടുത്തു ബാക്കിയെല്ലാം ദാനം ചെയ്യലാണ്.

സുന്നത്തായ ഉള്ഹിയത്തില്‍ മൃഗത്തിന്റെ തോല്‍  ദാനം ചെയ്യുകയോ  അവന്‍ ഉപയോഗിക്കുകയോ  മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വായ്പ കൊടുക്കുകയോ ചെയ്യാം.  അത് വില്‍ക്കാനോ വാടകക്ക് കൊടുക്കാനോ  അറവുകാരന്  കൂലിയായി കൊടുക്കാനോ പാടുള്ളതല്ല. നിര്‍ബന്ധമോ അല്ലാത്തതോ ആയ ഒരു ഉള്ഹിയതിന്റെയും  മാംസം അമുസ്ലിമിന് കൊടുക്കാന്‍  പാടില്ല.

ഉള്ഹിയത്ത്  അറക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ദുല്‍ഹജ്ജ് ഒന്നുമുതല്‍ അറക്കുന്നത് വരെ പല്ല്,നഖം, മുടി, ശരീരത്തിലെ മറ്റു രോമങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ ബാഹ്യ ഭാഗങ്ങള്‍  നീക്കം ചെയ്യല്‍  കറാഹത്താണ്. വെള്ളിയാഴ്ച പോലെ ഇവ നീക്കം ചെയ്യല്‍ സുന്നത്തുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ ആണെങ്കിലും കറാഹത്ത് തന്നെ. വേദനയുള്ള പല്ല് പോലോത്തത്  നീക്കല്‍, മാര്‍ക്കം ചെയ്യല്‍, കട്ടവന്റെ കൈ മുറിക്കല്‍  തുടങ്ങിയവ പോലെ നിര്‍ബന്ധിത സാഹചര്യത്തില്‍ ചെയ്യുന്നവ ഇതില്‍ ഉള്‍പ്പെടുകയില്ല. ഒന്നിലധികം അറവുകള്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവര്‍ക്ക്  ആദ്യത്തെ അറവ് കഴിയലോടെ  കറാഹത്ത് നീങ്ങുമെങ്കിലും മുഴുവന്‍ അറവും കഴിയുന്നതുവരെ ഇവ നീക്കാതിരിക്കലാണ്  ഉത്തമം. 

സ്വയം അറക്കാന്‍ കഴിയുന്ന  പുരുഷന്മാര്‍ക്ക്  സ്വയം അറക്കലും  അല്ലാത്തവര്‍ക്ക് മറ്റൊരാളെ ഏല്‍പ്പിക്കലുമാണ്  സുന്നത്ത്. മറ്റൊരാളെ ഏല്‍പ്പിക്കുകയാണെങ്കില്‍ ഇവന്‍ അറവ് നടക്കുന്നിടത്ത് സന്നിഹിതനാവലും  അറവ് തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലാവലും പുണ്യകരം തന്നെ.

മൃഗത്തെ   ഖിബ്ലയിലേക്ക് തിരിക്കുക, കത്തി മൂര്‍ച്ചയൂട്ടുക,  അറക്കുന്ന സമയത്ത്  ബിസ്മിയും നബി(സ)യുടെ മേല്‍ സലാത്തും  സലാമും ചൊല്ലുക  എന്നിവയ്ക്കുപുറമേ ബിസ്മിയുടെ മുമ്പും ശേഷവും മൂന്നു തക്ബീര്‍ ചൊല്ലലും  اللَّهُمَّ هَذا مِنْكَ وَإِلَيْكَ فَتَقَبَّلْ مِنِّي  എന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കലും  ഉള്ഹിയതിന്  പ്രത്യേകം സുന്നത്താണ്.

 ടി എച്ച് ദാരിമി 

അധിനിവിഷ്ട ഇന്ത്യയും വെള്ളപ്പടയാല്‍ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ട മലബാറും കണ്ട ധീരദേശാഭിമാനിയും സ്വതന്ത്രഭരണാധികാരിയുമായിരുന്ന വാരിയന്‍കുന്നത്ത് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി വീണ്ടും വാര്‍ത്തകളിലെത്തിയത് പുതുതലമുറക്ക് അദ്ദേഹത്തെ പഠിക്കുവാനും പഠിപ്പിക്കുവാനും ഒരു നിമിത്തമായിരിക്കുകയാണ്. ആ ധീരദേശാഭിമാനിയുടെ ജീവിതം സിനിമയിലൂടെ പുരനാഖ്യാനം ചെയ്യുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങളെ തുടര്‍ന്നാണ് വിവാദം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. വിവാദങ്ങളുടെ പിന്നാമ്പുറങ്ങള്‍ക്ക് ചര്‍ച്ചക്കെടുക്കുവാന്‍ മാത്രമുള്ള ആഴമോ പരപ്പോ ഇല്ല എന്നതു വ്യക്തമാണ്. കാരണം, അതിനു പിന്നില്‍ എതിര്‍ വര്‍ഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാനി വെള്ളപൂശപ്പെടുമോ എന്ന വര്‍ഗ്ഗീയ ആധി മാത്രമാണ്. അതിനുവേണ്ടി സംഘക്കൂടാരത്തിനുള്ളില്‍ അസ്വസ്ഥതയും അസഹിഷ്ണുതയും പുകയുകയാണ്.

വര്‍ഗ്ഗീയത കണ്ണുകളെ പിടിച്ചടച്ചപ്പോള്‍ ഒന്നും നോക്കാതെ എടുത്തു ചാടിയവര്‍ പതിവു പോലെ വഷളായ മട്ടാണ്. ചിന്തകരും ചരിത്രകാരന്മാരും രാഷ്ട്രീയക്കാരും തുടങ്ങി സാംസ്‌കാരിക നായകന്മാരൊക്കെയും ഒന്നിച്ചു ചാടിവീണതിനാല്‍ വീഴ്ച വിദ്യയാക്കുവാന്‍ ഉള്ള വഴിതേടുകയാണ് പരിവാരം എന്നു തോന്നുന്നു. അതോടെ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായി, ഇപ്പോള്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചവര്‍ ഒരുപക്ഷെ ഏതെങ്കിലും വേരിലോ തടവിലോ തട്ടി പിന്‍മാറിയാല്‍ പോലും മറ്റൊരുകൂട്ടര്‍ അതെടുത്തു നടത്തുകതന്നെ ചെയ്യും. കാരണം സത്യസന്ധമായ ഒരു ആശയം സിനിമക്കും നാടകത്തിനും നോവലിനുമെല്ലാം അനിവാര്യമാണ്. അതുവഴിയുണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന ചോദനമാണ് അതിനെ സ്വീകാര്യമാക്കുക. അതിനുവേണ്ട എല്ലാ വികാരവികാരങ്ങളും കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജിയുടെ ജീവിതകഥക്കുണ്ട്.

ഒരു നൂറ്റാണ്ടു മുമ്പത്തെ സമൂഹ്യതയയുടെ ക്യാന്‍വാസില്‍ സൂര്യനസ്തമിക്കാത്ത വെള്ളക്കാരുടെ കുടിലതകള്‍ക്കെതിരെ ദേശീയത എന്ന ഏകവികാരത്തില്‍ കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി കാണിച്ച അനിതരമായ ചുവടുകള്‍ ചിത്രീകരിക്കുമ്പോള്‍ ഇതൊക്കെ കേട്ടു മാത്രം അറിഞ്ഞിട്ടുള്ള പുതുതലമുറ സ്തബ്ദമായി നിന്നുപോകും. ആ അന്ധാളിപ്പില്‍ തങ്ങളുടെ കല കാശാക്കി മാറ്റാം എന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കുമുറപ്പാണ്. അതിനാല്‍ വൈകാതെ ധീരരായ കുറച്ചുപേര്‍ ധീരനായ ഈ ഭരണാധികാരിപ്പോരാളീയുടെ ജീവിതം അരങ്ങത്തെത്തിക്കുകതന്നെ ചെയ്യും.

ആ ജീവിതത്തെ വിഗഹമായി വീക്ഷിക്കുമ്പോള്‍ ഈ പറഞ്ഞതെല്ലാം തെളിഞ്ഞുവരും. മഞ്ചേരിക്കടുത്ത നെല്ലിക്കുത്തെ ചക്കിപ്പറമ്പന്‍ വാരിയന്‍ കുന്നത്ത് മൊയ്തീന്‍ കുട്ടിയുടെയും കരുവാരകുണ്ടുില്‍ നിന്നും കെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന പറവട്ടി കുഞ്ഞായിശുമ്മയുടെയും മകനായി 1870ലാണ് കുഞ്ഞഹമ്മദ് ഹാജി ജനിക്കുന്നത്. സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനിയായിരുന്ന ആലിമുസ്‌ലിയാര്‍ പഠിച്ച അതേ ഓത്തുപള്ളിയിലായിരുന്നു പ്രാഥമിക മതപഠനം. കാരക്കാടന്‍ കുഞ്ഞിക്കമ്മു മൊല്ലയുടെതായിരുന്നു ആ ഓത്തുപള്ളി. ഓത്തുപള്ളിയിലെ പഠനം കഴിഞ്ഞ് വെള്ളുവങ്ങാട്ട് മാപ്പിള പ്രൈമറി സ്‌കൂളിലെത്തി. പിന്നെ അവിടെയായിരുന്നു തുടര്‍പഠനം. അവിടെ ഭൗതിക വിഷയങ്ങള്‍ക്കു പുറമെ മതപരമായ പഠനവും അക്കാലത്തുണ്ടായിരുന്നു.

ബാല്യകാലത്തിന്റെ ഈ രംഗങ്ങളില്‍ കുഞ്ഞഹമ്മദ് മറെറല്ലാ കുട്ടികളെയും പോലെയായിരുന്നു. അന്നത്തെ സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥയുടെ നേരൊഴുക്ക് തന്നെയായിരുന്നു ഇതെല്ലാം. എല്ലാ കുട്ടികളും അക്കാലത്ത് ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു വളര്‍ന്നിരുന്നത്. എന്നാല്‍ കുഞ്ഞഹമ്മദിനെ മലയാളവും ഇംഗ്ലീഷും പഠിപ്പിക്കുവാന്‍ പിതാവിന്റെ ആവശ്യപ്രകാരം ബാലകൃഷ്ണനെഴുത്തഛന്‍ വീട്ടില്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങുകയും പഠനം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ ഈ കുട്ടിയില്‍ പ്രത്യേകകണ്ണ് വീണുതുടങ്ങുന്നു. കാരണം അക്കാലത്തെ ഒരു ഏറനാടന്‍ ഗ്രാമത്തിലെ മാപ്പിളക്കുട്ടിയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇത് തികച്ചും അപൂര്‍വ്വമായ ഒരു കാഴ്ചതന്നെയായിരുന്നു. മതപരമായ സാമ്പ്രദായികതകളോട് ഒന്നുകൂടി അടുത്തുനില്‍ക്കുന്ന ജനങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ആ കാലത്ത് ഈ കാഴ്ച അത്യപൂര്‍വ്വം തന്നെയായിരുന്നു.

 ഇംഗ്ലീഷിനെ കുറിച്ച് നരകത്തിലെ ഭാഷ എന്ന ഒരു ചൊല്ല് എങ്ങനെയോ സമൂഹത്തില്‍ പരന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. മലയാളം എന്ന ആര്യനെഴുത്തിനോടും വലിയ സുഖത്തിലായിരുന്നില്ല ഈ പ്രാദേശികത. ഈ ധാരണകളൊന്നും തിരുത്തുവാന്‍ വേണ്ട നവോദ്ധാന ശ്രമങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതുമില്ല. അതിനാല്‍ മലയാളവും ഇംഗ്ലീഷും പ്രത്യേകം ട്യൂഷന്‍ കൂടി എടുത്തു പഠിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടി വേറിട്ട കാഷ്ച തന്നെയായിരുന്നു മലബാറില്‍. വളര്‍ന്നുവന്ന കുഞ്ഞഹമ്മദിന്റെ നിയോഗം പക്ഷെ, കുറേ പഠിച്ച് വലിയ ആളാകുവാനുള്ളതായിരുന്നില്ല. കച്ചവടക്കാരനും കര്‍ഷകനുമായിരുന്ന പിതാവിനെ സഹായിക്കുക എന്ന ബാധ്യത ചുമലില്‍ വന്നുവീണതോടെ പഠനത്തിന് അവസാന ബെല്ലടച്ചു. പിന്നെ നാം കാണുന്നത് ഒരു കര്‍ഷക വ്യാപാരിയെയാണ്. അധികം വൈകാതെ ആ ചിത്രത്തില്‍ വീണ്ടും മാറ്റമുണ്ടായി. പാടത്തുനിന്നും കയറി അദ്ദേഹം പോത്തുവണ്ടിയുടെ തണ്ടില്‍ കയറിയിരുന്ന് കച്ചവടത്തെ നയിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി. അതിനിടെ പിതാവിന്റെ വിയോഗമുണ്ടായതോടെ കച്ചവടം തന്നെ തന്റെ ചുമലില്‍ വന്നുവീണപോലെയായി.

കൗമാരത്തില്‍ നിന്നും യൗവ്വനത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തുവെക്കുമ്പോള്‍ വാരിയന്‍കുന്നന്‍ ഒരു കച്ചവടക്കാരനായി മാറിയിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും തന്റെ പിതാവിന്റെ സ്വത്ത് ചിലര്‍ അന്യായമായി വളച്ചുകെട്ടിയ ധിക്കാരത്തിന്റെ മുമ്പിലെത്തി അദ്ദേഹം. ചില ജന്മിമാരുടെ ഒത്താശയോടെയായിരുന്നു ഈ വേലികെട്ട്. ജന്മിമാരാണെങ്കിലോ ചെയ്യുന്നതൊക്കെയും ചെയ്യുന്നത് വെള്ളക്കാരുടെ പിന്‍ബലത്തിലായിരുന്നു. അങ്ങനെ കുഞ്ഞഹമ്മദിന്റെ പോത്തു വിക്കു മുമ്പില്‍ ഒരു നീണ്ട വഴി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഏറ്റവും മുമ്പില്‍ അക്രമമായ കയ്യേറ്റം, അതിനു പിന്നില്‍ മേലനങ്ങാത്ത തിരുമേനിമാരുടെ ജന്മിത്വം, അതിനും പിന്നില്‍ ജന്‍മികളെ പണിയാളുകളാക്കി മാറ്റി കാര്യം നേടുന്ന വെള്ളക്കുറുക്കന്‍മാര്‍. അതോടെ വാരിയന്‍ കുന്നന്റെ മനസ്സും ശ്രദ്ധയും അതിലേക്കുതിരിയുകയായി.

പിന്നെ നാം കാണുന്ന വാരിയന്‍കുന്നന്‍ ഈ അനീതികളോട് പടവെട്ടുന്ന പടയാളിയാണ്. അതിനു വേണ്ടി സമാനമനസ്‌കരെ സംഘടിപ്പിക്കുന്ന സാഹസികനാണ്. ആ സാഹസമാണ് വാരിയന്‍ കുന്നന്‍ എന്ന വികാരമായി മാറിയത്. ആവികാരമാണ് വെള്ളപ്പടയെ വിറപ്പിച്ചുനിറുത്തിയത്. തന്റെ നിയോഗത്തില്‍ ആറുമാസം തന്റെ നാടിനെ അദ്ദേഹം ധീരമായി ഭരിച്ചു. നാട്ടിലെ കപടന്മാരുടെ ഒത്താശയോടെ വെള്ളപ്പട വളഞ്ഞുപിടിച്ചപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം സുല്ലിടാന്‍ തയ്യാറായില്ല. ധീരമായിമരണത്തിനു നേരെ കൈനീട്ടി.